نیویورکر: ترامپ همچنان در مقابل ایران بازنده است

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، مجله نیویورکر با بررسی شش ماه جنگ آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران در یادداشتی نوشت: اهداف اولیه دولت ترامپ محقق نشده، حکومت ایران همچنان منسجم است و بسته ماندن تنگه هرمز، هزینه های نظامی و سیاسی آمریکا را افزایش داده و تهران در موقعیتی قرار گرفته که می تواند جنگ را طولانی تر از واشنگتن تحمل کند.

نیویورکر همچنین با اشاره به طولانی شدن مأموریت ناو هواپیمابر «یواس اِس آبراهام لینکلن» و تضعیف روحیه نیرو های آن نوشت فکری هم به حال ملوانان این ناو بکنید چرا که گزارش های متعددی درباره وخامت شرایط و تلاش نیرو های آن برای خودکشی منتشر شده است.

در یادداشت مجله نیویورکر با عنوان «پس از شش ماه جنگ، ترامپ همچنان در برابر ایران بازنده است» آمده است:

شش ماه بعد از آغاز جنگ علیه ایران، دشوار است که نتیجه این جنگ را چیزی جز یک شکست عمیق راهبردی برای آمریکا بدانیم. ایران در واکنش به این حملات به لاک دفاعی فرو رفت و با استفاده از توانمندی های نامتقارن خود، تنگه حیاتی هرمز را بست و از موقعیت جغرافیایی کشور به شیوه ای استفاده کرد که پیش از آن سابقه نداشت؛ اقدامی که با هدف تحمیل هزینه به اقتصاد جهانی و افزایش فشار بر واشنگتن انجام شد.

اکنون هیچ یک از اهداف اولیه ای که ترامپ مطرح کرده بود از جمله تعطیلی برنامه هسته ای ایران و برچیدن توانمندی های موشک های بالستیک این کشور، محقق نشده است. در عوض، آمریکا اکنون در تلاش است راهی برای محروم کردن ایران از ابزاری پیدا کند که اساساً تنها به دلیل مداخله ترامپ در اختیار تهران قرار گرفته است: تنگه هرمز.

با وجود ابتکار های اخیر ترامپ و متحدانش، نفت و دیگر کالا های حیاتی همچنان آزادانه از این آبراه عبور نمی کنند و قیمت سوخت نیز همچنان بالاست. ایران همچنان به نفتکش ها حمله می کند و انتظار دارد حتی پس از دستیابی به یک توافق دیپلماتیک نیز نوعی کنترل بر تنگه هرمز را حفظ کند.

ایران همچنان سرسختانه ایستاده است. روز سه شنبه، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، گفت تنگه هرمز تا زمانی که دارایی های ایران در خارج آزاد نشود، تحریم های نفتی علیه ایران لغو نشود و عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل به طور کامل متوقف نشود، بسته خواهد ماند.

«ولی نصر» استاد مطالعات خاورمیانه و امور بین الملل در دانشگاه جانز هاپکینز، می گوید: «ایران از این جنگ بسیار قدرتمندتر بیرون آمده است؛ نه فقط از نظر ثبات نظام، بلکه به طور کلی از نظر اعتمادبه نفسی که به دست آورده است.»

او افزود: «بنابراین، لیوان برای ایران قطعاً نیمه پر است و حتی اگر از صفات قطعی مانند "پیروز شدن" و "باختن" استفاده نکنیم، کاملاً روشن است که برای آمریکایی ها لیوان نیمه خالی است.»

ترامپ جنگ را در اوج اعتمادبه نفس آغاز کرد. سهولت نسبی عملیات او برای برکناری «نیکلاس مادورو»، رئیس جمهور ونزوئلا، احتمالاً او را به این باور رسانده بود که قدرت آمریکا بر همه چیز برتری دارد. اما ترامپ بیش از حد اعتمادبه نفس داشت و اکنون خود را در وضعیتی می بیند که قادر به پایان دادن به جنگی نیست که هیچ یک از همسایگان ایران نمی خواستند او آغازش کند.

قدرت آمریکا نیز به وضوح تضعیف شده است. آمریکا بخش قابل توجهی از ذخایر مهمات هدایت شونده دقیق و تجهیزات پدافند هوایی خود را مصرف کرده و شاهد حملات قابل توجه ایران به مجموعه پایگاه های نظامی اش در منطقه بوده است؛ حملاتی که به زیرساخت های غیرنظامی و انرژی در سراسر منطقه نیز آسیب زده است.

برخی کشورها، مانند امارات، علاقه ای به تهران ندارند، اما می دانند که رویکرد جنگ طلبانه کنونی ترامپ لزوماً به نفع آنها نیست.

تشکیل یک ائتلاف دفاعی سه جانبه جدید میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان ــ که ترامپ نیز به صورت علنی از آن استقبال کرده ــ نمادی از منطقه ای است که در حال اندیشیدن به فراتر از آمریکا و ایجاد موازنه در برابر عدم قطعیت ناشی از یک ایران مقاوم و اسرائیلی تهاجمی است.

«الکس واتانکا» مدیر برنامه ایران در مؤسسه خاورمیانه در واشنگتن، به من گفت: «تغییر بزرگ تر این است که پایتخت های کشور های خلیج فارس دیگر صرفاً از همسویی با سیاست فشار حداکثری احساس راحتی نمی کنند. آنها به طور فزاینده ای خواهان استقلال از هر دو طرف، یعنی واشنگتن و تهران، هستند.»

به گفته ولی نصر، «اکنون همه آمریکا را ضعیف تر از گذشته می بینند.» او مشکلات ترامپ را بخشی از «فروپاشی شتابان قدرت و اعتبار آمریکا» می داند و می گوید: «وقتی این جنگ تمام شود، آمریکا با جهانی مواجه خواهد شد که بسیار دشوارتر می توان آن را حول یک سیاست منسجم هدایت کرد.»

این جنگ در داخل آمریکا نیز عمیقاً نامحبوب است و به عاملی سنگین بر چشم انداز انتخاباتی جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای پیش رو تبدیل شده است.

«الی گران مایه» پژوهشگر ارشد سیاست گذاری در شورای روابط خارجی اروپا، می گوید: «ترامپ خود را در جنگی گرفتار کرده که برای آمریکا قابل پیروزی نیست.»

او افزود: «به نظر می رسد او اکنون در دام خطای هزینه های ازدست رفته گرفتار شده است؛ این تصور که، چون آمریکا منابع، مهمات و اعتبار زیادی را در این جنگ هزینه کرده، نمی تواند پیش از رسیدن به یک پیروزی تعیین کننده عقب نشینی کند.».

اما به نظر می رسد تهران معتقد است می تواند هم ترامپ را فریب دهد و هم در برابر او دوام بیاورد.

«گرگوری برو» کارشناس ایران و انرژی در گروه اوراسیا، یک شرکت مشاوره ریسک سیاسی، به من گفت: «ایران اکنون اطمینان دارد که می تواند بمباران های آمریکا را تحمل کند و این موضوع هرگونه تهدید نظامی احتمالی آمریکا در آینده را به شدت تضعیف می کند.»

او افزود: «علاوه بر این، اکنون آمریکا تا حد زیادی از اقدام تهاجمی تر علیه ایران بازداشته شده است، زیرا از خطر واکنش گسترده ایران هراس دارد.»

این هفته، مهلت 60 روزه ای که در ماه ژوئن، به عنوان بخشی از یک تفاهم نامه پیشین میان آمریکا و ایران برای حل اختلافات گسترده تر دو کشور تعیین شده بود، بدون سر و صدای چندانی به پایان رسید. این اتفاق نشانه ای از شکنندگی و غیرجدی بودن دور جدید دیپلماسی میان دو طرف بود.

روز سه شنبه، ترامپ در دفتر بیضی شکل کاخ سفید با خشم خواستار آن شد که ایران «پرچم سفید تسلیم را بالا ببرد» و همزمان عمان را ــ که یکی از واسطه های مهم دیپلماتیک است ــ به دلیل مذاکرات موازی با ایران درباره نحوه مدیریت تنگه هرمز به حملات نظامی تهدید کرد.

او همچنین به کره جنوبی حمله لفظی کرد و تصمیم شگفت انگیز خود برای کاهش رزمایش های نظامی با این کشور را با آنچه همکاری نکردن سئول در حمایت از جنگ ترامپ در خاورمیانه خواند، توجیه کرد.

سپس، شاید در آشکارترین نشانه از سرخوردگی او، رئیس جمهور آمریکا نقشه ای عجیب را در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» منتشر کرد که در آن تنگه هرمز با عنوان «قلمرو آمریکا» مشخص شده بود. اما ترامپ نمی تواند با تغییر نام ها یا مصادره لفظی جغرافیا از این فاجعه خارج شود. برخی تحلیلگران این شکست را از همین حالا با فجایع جنگ های ویتنام و عراق مقایسه کرده اند.

محمدباقر قالیباف در واکنش به تهدید های جدید مقام های دولت ترامپ برای اعمال فشار حداکثری علیه ایران، در شبکه های اجتماعی نوشت: «منتظر نباشید گروه دلقک ها از کلاه خود خرگوشی بیرون بیاورند و گندی را که خودشان زده اند پاک کنند.»